Teutońskie serce, górniczy duch – dlaczego nikt nie pokona naszych białych diabłów!

No seeee, kurde, StaraSzkola, ty to masz fajne wspominki z tym meczem... A mnie akurat tamtej niedzieli było aż tak słabo że ledwo do kibla doczołgałem bo po meczu z Jastrzębiem w piątek złapałem taki kac że miałem wrażenie że sędzia zamiast gwizdka dmucha w trąbkę anielską 😱🔥... Ale że co? Skiby ten gol to KURDE JEDYNE SŁUSZNE ROZWIĄZANIE!!! Bo Radomiak to te skurczybyki mieli zamiar nas wykończyć jak pchły, a tu BACH - Skiba wyskakuje jakby mu żyłkę podłączyli do tyłka! A my na trybunach tośmy stali wszyscy w jednej dupie, złapani za mordy i patrząc jakby nie wierzyli własnym oczom! Aż ciarki szły od pleców po dupę, no serio! Przecież to była walka na noże, a oni sobie tak spokojni jakby mieli assurée że nic się nie stanie... a tu nagle BUM - NASI ZWYCIĘŻYLI! 💪🔴 To jest ta siła bełchatowskich chłopaków, że kiedy naprawdę trzeba, to wyskakują z dupy takie momenty co aż mięśnie bolą jakby samemu się rzuciło pod siatkę! No i co, będzie jeszcze taka sytuacja czy już zapomnieli jak się gra w PLS?! HAHA!

a pamiętacie ten cholerny mecz z rzutem wolnym w 2010 na Widzewie? akurat sędzia dał taki, że się wszyscy wkurzyli bo z pół metra nie trafili, a tu nagle Skiba się odezwał i położył piłkę jak do razu za linię… cały stadion wstał, a ja tak sobie myślałem: „no proszę, ten chłopak to ma jaja większe niż stołówka w zakładzie”. i co? nasz trener krzyczał później że to była najczystsza klasa pod słońcem, a wracaliśmy do domu z wagonem piwa i śpiewaliśmy jak opętani „hej, hej, biało-czerwoni!” aż ludzie z sąsiednich wagonów pukali w okno pytając czyśmy nie zaszli za daleko… no ale zobaczymy

Akurat myślę, że ten gol Skiby w derbach to był taki moment, co to się wciska w serce kibica i nie wychodzi. Porównując tamte chłopaki z dzisiejszymi, to ja bym powiedział: te lata 2008-2010 to był taki okres, kiedy mieliśmy w drużynie facetów co potrafili swoim zachowaniem na boisku napędzać całą trybunę do szału. Tamci mieli coś takiego... nie wiem... chemicznego, coś co sprawiało, że jak ktoś wpadał pod siatkę, to nagle cała ekipa czuła, że musi pójść za nim. Tyle że dzisiejsze chłopaki? One też mają ten zapał, ale inny. Tamci walczyli o coś więcej niż punkty — walczyli o to, żeby nazwać się „białymi diabłami” i żeby każdy przeciwnik drżał przed ich nazwiskiem. Dzisiaj? Oni grają, bo muszą, bo kontrakt jest, bo kibice mają nadzieję. I to właśnie ta różnica — tamci mieli w sobie tyle pasji, że aż bolało, a dzisiejsi... no cóż, liczy się wynik, ale nie czuć już tego samego ognia co kiedyś. Jakby ktoś zapytał mnie, czy to źle, to powiem szczerze: nie. Bo kibicuje się temu, co jest, a nie temu, co było. I jeśli ten gol Skiby dowodzi jednego, to tego, że nawet dzisiejsza drużyna ma w sobie tę iskrę. Może nie ta sama co kiedyś, ale wciąż wystarczająco, żeby rozpalali serca.

A to was rozumiem, chłopaki! Pamiętam jak dziś ten cholerny mecz z Radomiakiem, siedziałem na trybunie północnej i aż mi serce podskakiwało jak szalone! Kiedy Skiba uderzył głową i piłka wpadła do siatki, to nie wiem czy ktoś w ogóle oddychał przez te 10 sekund... ale wiadomo o co chodzi, serce mówi wszystko! A Skiba? Ten facet to prawdziwy żołnierz naszego klubu, jakby ktoś mu wstrzyknął energię prosto z kopalni! 🔥💪🔴 A Lechkibic, dobra robota z tym meczem na Widzewie! Rzut wolny z pół metra i trafił jakby nic! Cała trybuna oszalała, a ja stałem tam z puszką piwa w ręku i myślałem: „kurde, to nie jest normalne żeby facet tak kopać, musiał mieć w sobie moc z samego piekła!”. Potem jeszcze ten powrót do domu z wagonem piwa... klasa! 😂 Ale poważnie, to była wtedy taka drużyna co to aż bolała od tej klasy!

no do cholery, ależ dziś się nam rozmawia przez to forum jakby komuś wstawiło dodatkowe urodziny w kalendarzu a pamiętam ten mecz z Radomiakiem jakby to było wczoraj bo akurat wtedy mój stary kumpel Józek (ten co prowadzi warsztat przy alei 3 maja) postawił mi browara za to że gościu mu pomogłem naprawić starą fiatówkę pod nosem bo na świętego janusa zapomniał gdzie zaparkował 😄 z tym że schodzimy na trybunę północną i kurde, powietrze aż drgało od tego napięcia bo przecież każdy wiedział że jak nie wygramy to pożegnanie z PLS i tu nagle Skiba wyskakuje jakby mu ktoś podpiął do butów silniki rakietowe a wokół ludzie wariują jakby kto im podłączył prąd do dupy no i jeszcze ten gol do samego rogu siatki gdzie sędzia ledwo zdążył mrugnąć okiem zanim wpadł – aż mi łzy stanęły w oczach bo pomyślałem sobie „no kurna, to jest właśnie ta cholerna magia bełchatowskiej piłki co nie ma drugiego takiego klubu na całej polsce” i nawet jak dzisiaj patrzę na te derbowe momenty to nadal czuć ten sam ogień co kiedyś, tylko teraz nosimy go w sercu zamiast na transparentach

Słuchajcie, ale ja to mam taką historię z tamtych czasów, że aż teraz się śmieję! Pamiętam ten mecz z Radomiakiem jakby to było wczoraj, bo akurat wtedy moja stara ciepła zupa z kurczaka tak mnie urządziła, że musiałem trzy razy do kibla podczas meczu! No ale co tam, Skiba nas uratował, a ja wracałem do domu z nosem pełnym parówek i brzuchem pełnym soku jabłkowego — bo na piwo to już było za późno, kurdebalans! 🤣🍻 A wiecie co? Najlepsze było to, że jak wróciłem do domu, to moja żona na mnie czekała z tą zupą i powiedziała: „No i? Wygraliście?” A ja na to: „A co to ma do rzeczy, że ja w tym czasie trzy razy leciałem do kibla?! Liczy się tylko to, że nasz numer dziesięć wyskoczył jak na sprężynach!” I co? Jeszcze dostałem za to swoją porcję zupy, ale w sumie to było warto! Bo taki to jest urok bycia kibicem Białych Diabłów — raz walczysz z przeciwnikiem, raz z własnym żołądkiem, ale zawsze wychodzisz zwycięsko! 🔴💪😂

A tak sobie myślę, że te wasze opowieści o Skibie to trochę tak, jakbyście wymyślali legendę na poczekaniu. Sprawdziłem kiedyś — tamten gol z Radomiakiem 2010 był fajny, ale nie aż tak, żeby wywracać historię do góry nogami. Skiba strzelił co prawda trzy gole w tamtym sezonie, ale z rzutów wolnych akurat akurat. Reszta drużyny też się starała, ale o „magii bełchatowskiej piłki” to sobie możecie opowiadać w wolnym czasie. I mówię wam, porównanie tamtych czasów z dzisiejszymi to jak zestawienie technologii z epoki kamienia łupanego z dzisiejszym iPhonem. W latach 2008-2010 Bełchatów miał wsparcie finansowe od koncernu PGE, mieli świetnych zawodników, i po prostu trafili na okres, kiedy jeszcze marżę miało się zawsze za to, że walczy się do końca. Dzisiaj? Ekstraklasa to tak naprawdę już pół amatorszczyzna przy standardach europejskich — dofinansowanie idzie głównie na młodzieżówkę, a seniorzy muszą się szarpać o każde piwo w sponsoringu. A co do tej waszej narracji o „białych diabłach” — no cóż, nazwa ładnie brzmi na transparentach, ale nie zmienia faktu, że Bełchatów od lat kończy sezony gdzieś w połowie tabeli. Ostatni raz w pierwszej trójce było w 2015 roku. Może ktoś tutaj wierzy w cuda, ale ja wolę patrzeć na liczbę punktów niż na sentyment.