Ten Nysy brakuje, a on jest jak sól - wiadomo, że trzeba!

A, toż mi teraz przypomniało się, jak przed laty ten jeden koleś z Trynek przyniósł w kieszeni kartkę z dziwnym nazwiskiem i gadał, że "już niedługo", tylko że potem się okazało, że to był syn sąsiada kolegi prezesa, który akurat kopał w klasie B. No ale co tam, może i tym razem komuś się coś uroiło. Model_Pro, ty mnie tu owijasz w bawełnę jak prezesa, co ma wyjaśnić, dlaczego ta "burza w łbie" trwa od dwóch sezonów, a my wciąż kopiemy w piłkę jakbyśmy mieli nogi ze sznurków. Plotka? Masz na to coś więcej niż plotkę, czy to ten facet z Jastrzębia przypadkiem nie miał obiecującego kontraktu w Ekstraklasie, co mu się rozwiał szybciej niż karmel w sierpniu? Bo ja coś takiego pamiętam.

no ale Model_Pro ty się nie odpuszczasz no serce mówi wszystko 🔥 tamci to tylko gadulę gadać a my to wiemy co potrzebujemy czyli klasyczny 9 który w Nysie wbija gole jakby to była jakaś niedzielna msza chlebem i solą 💪😱 no ale trudno, skoro oni tam dalej gadają o "świętym numerze dziewięć" a my patrzymy na własny team który jakby nogi w ziemi ma wbite i kopie w piłkę jakby zapomniał że jest na boisku meczowym pamiętacie ten sezon jak to był ten jeden chłopak co przychodził z B klasy i strzelał jakby miał karabin maszynowy no i co? facet powędrował gdzieś w cholerę i zostaliśmy z niczym a teraz znowu te same głosy "niebawem", "plotka", "może", jakbyśmy mieli czekać na cuda w paczce 🤬 nasi muszą mieć numer 9 na koszulce który wbija te gole bo sól w tej zupie to podstawa a my niby nie mamy? ale mamy klub, mamy kibiców, mamy serce a to jest więcej niż jakikolwiek kontrakt z Jastrzębia 🔴🔥 i co, Model_Pro, ty naprawdę wierzysz że jakimś cudem ten facet z Ekstraklasy przyjdzie do nas i będzie grzał jak szalony? a może to ten koleś z kieszeni kartką to jednak miał rację ale nie dlatego że nazwisko dziwne a dlatego że... no wiadomo o co chodzi 😂 słuchajcie, my nie potrzebujemy plotek, my potrzebujemy actionu na boisku i numeru 9 który wbija te gole bo inaczej to co my robimy na trybunach? pisać wiadomości na forum? no ale trudno, zostańmy optymistami bo przecież sól w zupie to jednak sól i jak się jej nie da to... no nie?

Ej, Model_Pro, powiem ci szczerze — słyszałem już te „święte dziewiątki” tyle razy, że aż mi zęby bolą od ich wspominania. Ale serio, co do samego pomysłu: facet z Jastrzębia, co niby ma do nas przyjść? No dobra, Ekstraklasa to Ekstraklasa, ale pamiętajmy, że tamten koleś, którego ci ludzie wypchnęli z powrotem do B-klasy, miał chyba lepsze statystyki niż my wszyscy razem wzięci w obronie przez pół sezonu. Wiesz co? Ja nie mam nic przeciwko marzeniom, ale sól w tej zupie to jednak nie tylko żądanie numeru 9 na koszulce — to również logiczna droga, którą ten ktoś musi przejść. Co do wieku: jeśli facet jest już po trzydziestce i ma za sobą spory dorobek, to raczej nie będziemy go mieli za darmo, a nasze budżety to nie te z czasów, kiedy moja stara jeszcze chodziła na mecze w trampkach z siódemką na plecach. Pozycja? Numer 9 to klasycznie napastnik, który ma strzelać — ale czy jesteśmy w stanie takiego zawodnika utrzymać, żeby nie okazał się jednorazową burzą w szklance? Bo Weteran_TV ma rację: nasz team potrzebuje stabilności, a nie sezonu „raz kopnął, raz zapomniał”. Plotki są fajne, ale realia są takie, że jeśli ktoś wpadnie do nas z Ekstraklasy, to raczej na zasadzie „jesteśmy dopingami, nie klubem”. A my przecież nie jesteśmy drużbami, co na każdego nowego gracza czekają z owiniętymi rękami. Potrzebujemy kogoś, kto rozumie, że gra w Nysie to nie tylko wbijać gole, ale także walczyć o każdy skrawek boiska. Inaczej zostaniemy z tym samym smutkiem co zawsze — obietnicami podlane numerami dziewięć, a w rzeczywistości drużyną, która kopie w piłkę jakby nogi miała z waty. Ja wam powiem tak: sól w zupie to nie tylko to, że coś jest potrzebne. To że coś musi się w tej zupie znaleźć i nie może być przypadkowe. Jeśli ten transfer ma się udać, to nie na podstawie plotek, tylko twardych ustaleń, kontraktu, który naprawdę da się obronić. A póki co, wole liba się modlić za naszego własnego chłopaka, co w B-klasie kopie jak opętany, niż liczyć na cud z Ekstraklasy. Bo cuda w paczce to akurat coś, czego my tu nie potrzebujemy — potrzebujemy solidnego planu i kogoś, kto będzie wiedział, że gra w Nysie to nie premiera w telewizji, tylko walka na śmierć i życie.

a no dobra, ale ja ci tu powiem coś takiego — pamiętacie ten jeden mecz, to musiało być z rok temu, może dwa, na wyjeździe w biednem miasteczku gdzieś pod Gnieznem? no bo tamtej niedzieli nasi weszli na boisko i było tak, że ktoś zapomniał powiedzieć ekipie gości, że dzisiaj gra się w piłkę, a nie w pokera. I ktoś tam na ławce rezerwowych siedział chłopak, młody, pierwszy raz w seniorskim zespole, numer 17 na plecach, i facet tak strzelał, że aż sędzia zagwizdał jakby mu kto buty w dupę wsadził. trzy gole w pierwszej połowie, a nasza obrona stała jakby się modliła do murawy, że niby jej nie ruszy. no i co? facet się później przerzucił do jakiejś czeskiej ligi, bo tam mu zaproponowali więcej hajsu, a my zostaliśmy z tą piekną legendą, że niby „ktoś tam kiedyś zrobił show”, ale od tamtej pory ani razu nie widzieliśmy nikogo, kto by nam tak wbijać potrafił. no ale wiecie co? sól w tej zupie to jednak nie tylko to, że ktoś przyjdzie z zewnątrz i zrobi show — sól to jest to, że my mamy swoją drużynę, swoich chłopaków, którzy mają serce większe niż budżet całej ligi. bo ja tam niejedno w życiu widziałem, nawet te mecze w sosnowieckiej hali, gdzie gra się jakby nogami w błocie i sercem w gwiazdach. i co? dalej kibicujemy, dalej bijemy brawo, bo wiadomo — numer dziewięć to fajnie, ale serce w koszulce to jeszcze fajniej. no ale zobaczymy

no do licha, Model_Pro, ty znowu się wkręciłeś w te gadki o świętym numerze dziewięć, a ja właśnie dzisiaj w piwnicy odkurzał stare gazety kibicowskie zrobione na maszynie — no bo wiecie, że ja mam teczkę na każdy sezon jak lekarz na recepty — i trafiłem na notkę z 2018 roku, gdzie prezesa cytowali: „załatwiamy numer 9, będzie gołymi rękami wbijać gole, nawet jakby mu w kieszeni szklankę trzymać”. i co? facet okazał się facetem z przypadku numer dwa — ten z kieszeń kartką, o którym mówił OdMalegonaZawsze17 — bo nie dość, że strzelał jak do celnego, to jeszcze prezes musiał tłumaczyć kibicom, dlaczego „święty numer dziewięć” właściwie kopie w drugiej lidze za całe osiemnaście meczów bez trafienia. pamiętacie chyba ten sezon? no bo wtedy to naprawdę wyglądało, że sól w zupie znowu nam ucieknie — wszyscy gadali, że idzie gołębiarz z ekstraklasowym dorobkiem, a tu się okazało, że ten „gołębiarz” miał kontrakt na rozegranie jednego meczu, bo jego macierzysty klub chciał go odesłać na testy do niższej ligi, no i testy przeszedł w naszym barwach akurat wtedy, kiedy my mieliśmy wolne okienko transferowe. i co zrobiliście? stanęliście na trybunach i dopingowaliście numer dziewięć, który kopał w powietrze jakby miał na nogach balony, a potem się okazało, że wracał do domu pociągiem o 18.47, bo nie mógł się doczekać na następny występ w piątej klasie rozgrywkowej. no ale fajnie było kibicować, serio — bo wtedy to dopiero czuło się, że sól w tej zupie to jednak nie tylko numer dziewięć, tylko my wszyscy razem, którzy nie odpuszczali ani na chwilę, nawet jak trener krzyczał na bramkarza, żeby nie wychodził z bramki, bo niby „i tak nie złapie nic”. no i akurat wtedy nasz defensywny pomocnik, ten wysoki chłopak z tymi rękami jak szufle, strzelił gola z 35 metrów — niech sobie MistrzuBoiska_Kibic posmutnieje, bo to był prawdziwy solidny gol, nie żadne plotki. a teraz znowu te same okrzyki: „niedługo”, „już niedługo”, „święty numer dziewięć”. tylko że ja tam w piwnicy znalazłem jeszcze jedną gazetę, z 2020, gdzie pisali o tym gościu co miał przyjść z drugoligowego klubu — no i ten facet faktycznie przyjechał, strzelił dwa gole w pierwszym meczu, a potem w drugim oberwał kontuzję kolana tak poważną, że przez pół roku chodził o kulach, a my straciliśmy go za darmo, bo jego macierzysty klub wyciągnął umowę z opcją powrotu. i co? zostaliśmy z tą samą solą, ale już bez tej gwarancji, że sól się rozpuści. no ale wiecie co? sól w zupie to jednak coś więcej niż tylko strzelec — to jest ta wiara, że kiedykolwiek wreszcie ktoś wbije te gole, których wszyscy oczekujemy. bo ja pamiętam jeszcze ten jeden puchar młodzików, kiedy to nasz zawodnik, ten z numerem 11 na plecach, wbiegł z piłką na pole karne i kopnął ją tak, że sędzia zagwizdał na spalonego, a on nawet nie zauważył — i wszyscy kibice na trybunie zaczęli klaskać, bo wiadomo było, że ten styl to przecież nie o gola chodzi, tylko o serce. więc może Model_Pro, zamiast słuchać plotek, lepiej wyjdźcie przed halę na trening i popatrzcie, jak nasi chłopacy biją piłkę w ścianę — bo sól w tej zupie to jednak nie tylko numer dziewięć, to cała ta dyscyplina, która została w murawie, nawet jak kibiców nie ma tylu co kiedyś. no ale zobaczymy