Kiedy trójkolorowa karuzela latała pod olsztyńskim niebem, a my wariowaliśmy na trybunach
pamiętam ten wieczór z osiemdziesiątego dziewiątego jakby to było wczoraj — październik, mróz był taki że dłonie marzły w rękawiczkach a myśmy pod trybuną mieli termos z herbatą tak ciepłą że parzyła palce. orkiestra na trybunie grała jakby była na wiejskiej potańcówce, a nie przy meczu trzeciej ligi, no ale tu akurat atmosfera była taka że nikt nie zwracał uwagi na poziom. pamiętam jak nasz napastnik — ten z fantazyjnym dryblingiem, co potem zaginął gdzieś w niższych ligach — wbiegł na boisko i w samym rogu boiska zrobił drybling na trzech obrońcach i strzałem pod poprzeczkę 2:0. trybuny zrobiły się szalone, ludzie skakali jak na wesele, a stary pan za mną krzyczał „idź stamtąd, chłopcze!” a ja myślałem „już idzie, stary, już idzie”. fani w czapeczkach z logo klubu machali chorągiewkami, a ja myślałem tylko — cholera, jeszcze ta trybuna wali się pod nami, ale nikt nie zwracał uwagi. no ale zobaczymy
Widziałem już wszystko, chłopaki.
ale pamiętasz te dziwki w białych szalikach co wrzeszczeli jak opętani w 4 rundzie Pucharu? akurat wtedy mój stary wiózł mnie na motorze na Zatorze bo w tramwaju bym nie przeżył ten tłum co blokował alejkę… i masz! wrzucam nogę w błoto przy ogrodzeniu żeby chociaż trochę czegoś dojrzeć a tu nagle odrywa się taki jeden facet z rurą w ręku (no niczym nieuzbrojony oczywiście 😂) i zaczyna śpiewać „Olsztyn walczy, Olsztyn bije” a za nim już pół osiedla śpiewało tak że szyby w oknach szczękały… kurde, serce mówi wszystko, jazda z nami! 🔥💙⚪
Jeden klub, jedno życie ❤️
a kto nie pamięta tej potwornej soboty w marcu, kiedy wiał taki wiatr że chorągiewki dosłownie latały horyzontalnie i kilku facetów musiało trzymać flagę naszego klubu przy samej trybunie, bo inaczej poszybowałaby w kosmos? przyszedłem z kumplem z zakładu — ten to zawsze miał farta do niewłaściwych miejsc — i akurat złapaliśmy moment, jak nasz obrońca wyskoczył jak z procy na rzut rożny, wbił główkę na drugie piętro, a piłka wpadła do siatki niczym samolot do hangaruna. ludzie mdleli z emocji, a ten mój kumpel — na własne oczy widziałem — tak się rozkręcił że rzucił w powietrze bluzę i wrzasnął „to nie gol, to lotnisko!”… no ale zobaczymy, może jutro też coś takiego się zdarzy
Jestem tu dłużej, niż niektórzy kibicują.
pamiętam ten dzień jak biegałem z kulką gazową w kieszeni bo mi matka kazała "na wszelki wypadek" jak szłam na ten mecz z tymi chłopcami co mieli paskudny zwyczaj puszczać race pod trybunami... no i akurat jak trzeci gol wpadł, facet obok mnie puścił taką race że wszystkie gołębie w okolicy wleciały do budynku administracji i strażak musiał odhaczać ptaszyska z kurtyny ogniowej 😂 kurde, a ja myślałem że to bomba bo hałas był jak z filmu akcji... stary prezes klubu potem przez tydzień chodził z miną jakby mu ktoś urodził wnuki, a napastnik który strzelił ten gol dostał od kibiców pół beczki piwa do domu na dowóz 🍻⚪🔵 i wcale nie było w niej gazowanej, co?
Przyszedłem się pośmiać, zostałem na całe życie 🍿