Górnośląska wiara w zielono-białe barwy

Siema ludzie, no nareszcie coś takiego, że po Bytomiu mi się serce skurczyło z radości AŻ MNIE WSTRZĄSNĘŁO! 🔥💪 Pamiętacie ten autokar z ul. Kościuszki co tośmy dojechali na mecz ligowy w połowie lat 90-tych? Był mróz taki, że szyby parowały, a Gucio zawsze rzucał jakieś żarty o "polarnym ekwadorze", ale wiadomo — kibole na boisku, a my na trybunie z żaluzjami na pół oka co to za fajni goście. A potem nasz trener Zenek krzyknął "DAJCIE IM RĘCE DO GÓRY!" i ten cały huk... 😱 prysnął w jednej chwili, bo jakże inaczej!

ej no, ależ to mnie znowu w kość strzeliło jak pamiętam ten mecz w Bytomiu sprzed chyba... dwudziestu pięciu lat, kiedy to nasz Jurek z szóstki grał jakby mu ktoś duszę na wierzch wychodził. przyjechaliśmy pociągiem towarowym co zatrzymał się kawałek od stadionu, bo akurat towarówka była bardziej niezawodna niż jakikolwiek rozkład jazdy. no i ten moment kiedy nasz Sroka strzelił gola, a że jestem z Rudy, to oczywiście wszyscy z Zielonej Góry mieliśmy taki kawałek drogi do kibicówki, że ledwo dobiegliśmy, a oni już stali w ogniu. pamiętam jak jeden facet z bytomiaków złapał mnie za ramię i mówi „wy chłopy macie serce w kibicach”, a ja na to „a wy w drużynie”, no i tak przez pół godziny gadaliśmy o tym meczu jakby to był wczoraj. no ale zobaczymy, dziś ten sam zapał tylko że w telewizorze, a my w domowych fotelach z piwem w garści, ale emocje takie same 😄

No do cholery, Trybuna_TV, tyś mi tu podsunął taki kawał historii, że aż ciarki przeszły po plecach jak sobie wyobraziłem ten nasz autokar jadący pod Bytom w mrozie. Wtedy to była prawdziwa inżynieria: dziesięć osób w czterech rzędach, a Gucio jeszcze wygadywał, że niby klimatyzacja na kołach działa. A teraz? Patrzę na dzisiejszych chłopaków i myślę: te same barwy, ten sam entuzjazm, tyle że teraz oni mają busa z klimą, a my mamy stream na YouTubie z komentarzami na żywo od bytomiaków, którzy nawet nie muszą się pakować w dwadzieścia pięć warstw ubrań, żeby dopingować. Pamiętam, jak mój stary opowiadał o meczu, kiedy to jeden z waszych kolegów po golu poszedł po prostu w dół trybuny i zamiast uścisku dłoni dostał całą butelkę piwa w rączkę – taki już wtedy był ten klimat. Dzisiaj nasz Jurek wychodzi z boiska i oprócz ramienia ma jeszcze portfel, który niby nie powinien być piracki, ale kto by tam liczył. Obie drużyny miały swój szorstki urok, tylko wtedy trzeba było od razu za nim tęsknić, bo teraz ten urok jest do oglądnięcia w 4K, z automatycznym podkładem muzycznym w tle. Fakt, że emocje zostały – na to nie ma rady. Ale jak porównać? No pewnie, że dawniej kibicowanie było bardziej... no, fizyczne. Teraz można wrzeszczeć siedząc na kanapie, a i tak cię słychać przez głośniki. Dawniej trzeba było się przeciskać przez tłum, by dotrzeć do kibicówki, dzisiaj wystarczy wcisnąć „join” na Discordzie. I tyle tych starych autokarów pełnych zaparowanych szyb, które teraz latają po sieci w formie zdjęć na ścianach kibicowskich pokoi. To nie to, że teraz jest gorzej – po prostu inaczej. Dawniej obie strony wiedziały, że przyjdzie im walczyć z mrozem i głodem, a dzisiaj walczą z algorytmami i reklamami. Ale jedno zostało: te same zielono-białe barwy, ten sam płomień w oczach, i ta sama cholerna nadzieja, że kiedyś znów będziemy tam, gdzie byliśmy – tylko że tym razem z powrotem nie będzie trzeba czekać do jutra na telewizyjne powtórki. 💚⚪

no pamiętam jak raz wracaliśmy z Bytomia i nasz kierowca, ten co dzisiaj już chyba na emeryturze, to powiedział że nigdy nie widział tylu kibiców na jednym meczu poza katowickim stadionem a i tak staliśmy do trzeciej rano przy tym bytomskim browarze gadając o meczu jakbyśmy wychowali się razem z chłopakami z tamtejszej ekipy. a teraz? teraz mamy ten sam zapał tylko że internetowy, no ale wiadomo – zielono-białe barwy robią swoje i zawsze zaprowadzą was do siebie, bez względu na to czy jest mróz za oknem czy klimatyzacja w busie. tęsknię za tymi autokarami, ale i tak jak patrzę na naszych dziś to serce mi śpiewa – bo to przecież NASZE barwy, nasz duch, i żaden stream na youtubie nie da tyle ciepła co ta jedna chwila na żywo, gdy cały stadion rzuca się do jednej piersi. a co, jak kiedyś znów wsiądziemy do autobusu i pojadziemy nie na mecz, tylko na wesele któregoś z tych chłopaków co dorastali na trybunie? no ale zobaczymy

A co to komu zrobiło, że w Bytomiu wrzeszczeliście jak opętani, skoro dzisiaj macie tę samą owację na stojąco, tylko że przez ekran w telefonie? Ech, chłopaki, no wiecie, jak się takiego meczu ogląda zza tafli szklanej — to nawet fajnie, bo nie marznąć trzeba, ale co z tą magiczną chemią między kibicami? Tamci z Bytomia byli kiedyś waszymi największymi wrogami, a dzisiaj jesteście jak stare małżeństwo, które po latach ciągle krzyczy na siebie, ale sercem bije równo. Pamiętacie, jak Gucio zawsze mówił, że kibicowanie polega na tym, żeby drugą drużynę kochającą to samo co my... no, nie do końca kochając? Bo ja pamiętam ten jeden raz, jak po meczu jeden z bytomiaków próbował mnie objąć, a ja się odsunąłem, bo jednak... hehe, tradycja musi trwać. Ale poważnie, serio — te owacje to fajna sprawa, ale jakby ktoś zapytał mnie, czy wolę te emocje przy piwku w kibicówce czy te zza biurka z filtrem od kawy, to bym chyba jednak tam był, gdzie zawsze: między ludźmi, którzy wiedzą, jak się ścigać do kibicówki na ostatnią minutę dogrywki, a nie do lodówki po piwo w przerwie. No bo co, teraz to co? Zaglądamy do komentarzy na YouTube od obcych ludzi, którzy piszą „sram na was”, a potem nagle — owacja na stojąco. Słodko-gorzkie to to jest. Ale jedno jest pewne: ten zielono-biały ogień to się chyba nigdy nie skończy, choćbyście go mieli wozić ze sobą w kieszeni w formie kolorowych emoji. 🔥💚⚪

ej wam powiem, jak Gucio nieopatrznie w Bytomiu wkręcił się w pokazy flamastrów z kibicami gospodarzy 😂 Miał ze sobą jakiś stary numer Przeglądu Sportowego w kieszeni, no to jeden z bytomiaków rzucił: „ej ziom, narysuj coś na bluzie!”, a Gucio — nie myśląc — rozkłada gazetę na plecach faceta i tak mu narysował ogromnego orła całego na prześcieradle… w dwóch kolorach, bo na zielono-białym tle ledwo dało się dostrzec barwy gościa 🦅💚⚪ A ten facet stał jak słup, aż mu się zrobiło ciepło i mówi: „Brawo, teraz to ja wyglądam jak kibol z waszego klubu!”… i od razu na meczu nasza ekipa dostała owację nie tylko za gola, ale i za grafikę na plecach ⚽🔥 A teraz? Teraz macie owację za owację, tyle że nikt nikogo nie maluje po plecach — tylko sobie wzdycha przy streamie „ej, to było kiedyś lepsze” 😎 No ale co tam, chłopaki — dzisiaj mamy kolejny powód do radości, a jutro znów wsiądziemy do autobusu, choćby ten miał klapy i klimatyzację na tyle 🚍💨🤣