Czy GKS Katowice może w tym sezonie zaplątać się w dolne widełki SuperLigi i walczyć o…

ALE KURWA, jeszcze rok temu byliśmy w play-offach i teraz się tym martwimy?! 🔥 GDZIE TE NASZE SIATKARZE, GDZIE TE MEBLE W GŁOWACH?! 😱 Oni mają te same łapy, te same nogi co wtedy, a teraz gubią punkty jakby im ktoś buty więził taśmą klejącą! No ba, kibice gadali o 'klasie', a teraz widzimy tylko gówniane bloki na siatce i sraczkę w decydujących momentach! Może trenerowi powinno się wreszcie odblokować jakieś JASNE PIERDOLE PRZETRZĄSNIĘCIE METODY? Bo jak się grzecznie gra w kółko i trzyma się bezpiecznej formuły, to się kończy w dole tabeli, a nie na medalach! 💪 I co z tymi zawodnikami, którzy mieli być 'gwarancją'? Jeden błąd i tyle ich było — set po secie, punkt po punkcie, a oni dalej nie kumają, że w SuperLidze nie ma litości! My, kibice z Białegostoku, znamy się na presji — jesteśmy przyzwyczajeni do walki do ostatniego gwizdka! Ale GKS-owcy?! Oni jeszcze nie nauczyli się, że jak się dostaje w dupę od czołówki, to nie ma czasu na 'ej, następnym razem pójdzie lepiej'! No i pytają, co się dzieje — JA WAM POWIEM: dzieje się, że ktoś zasrał system i nikt nie ma jaj posprzątać tego syfu! 🤬 Moim zdaniem — albo ten zespół w najbliższych dwóch tygodniach WYKONA SKOK JAK NA TRAMPOLINIE, albo lato w Katowicach spędzą w igrzyskach letnich o utrzymanie! Bo ja tu nie widzę żadnych cudów, tylko lawinę błędów i brak refleksu — i to nie z powodu konkurencji, tylko własnej głupoty! 🔴💥 A my? My wierzymy, bo serce mówi wszystko — ale trzeba działać, a nie pisać wnioski do PZPS!

ej, no ale przychodzę tu z moją stara dziadowską herbatą, którą piję od kiedy pamiętam, bo fajnie grzeje i nie trzeba się zastanawiać nad tym, czy ekspresowi coś nie wypadnie — a właściwie to już mi wypadło dwa razy, więc wiem swoje. no i patrzę na ten wątek, na Rafała z jego kawą do 800 zł, na Rakowa z Białegostoku, który aż się zapiał czerwonymi emotkami, i myślę sobie: no dobra, GKS Katowice, drużyna, którą znamy zawsze jak ogniwo w łańcuchu — raz mocna, raz słabsza, ale nigdy do końca do dupy, no chyba że akurat miałem zły dzień i oglądałem mecz w knajpie, gdzie podawali piwo zamiast wsparcia kibicowskiego. bo widzisz, SuperLiga to nie Ekstraklasa, gdzie jeden sezon w górze ciągnie się przez lata jak dobry kapelusz. tam, na dole tabeli, naprawdę liczy się każdy punkt, jakbyś liczył śruby na budowie — brakuje jednej, a cały ruszt się sypie. jeszcze rok temu mieliśmy GKS w play-offach, to pamiętam jakby to było wczoraj, bo wtedy w Zabrzu był taki klimat, że nawet kuny na stadionie miały ochotę podejść i kibicować. a teraz? teraz siedzimy jak na straży ogniowej i czekamy, aż ktoś zadzwoni z sygnałem — ale ten sygnał może być za późno. i tu dochodzimy do sedna, które Rafał poruszył, a Rakow dobitnie podkreślił: nie chodzi o to, że zawodnicy są gorsi, bo oni mają te same ręce, te same nogi, a czasem nawet te same twarze co wtedy. chodzi o to, że system czasem się zacina. SuperLiga to nie jest liga dla zespołów, które grają w cieniu — tam albo jesteś drapieżnikiem, albo ofiarą, a GKS Katowice nagle znalazł się w tej drugiej roli. i to nie dlatego, że ktoś im ukradł formę w szafie — to dlatego, że presja, rywale, a może i własne ego zrobiły swoje. bo pamiętam sobie czasy, kiedy w naszym klubie juniorów mieliśmy takiego jednego chłopaka, który w decydującym meczu za każdym razem dostawał białej gorączki. nie dlatego, że nie umiał, tylko dlatego, że myślał o tym, co powiedzą kibice albo trener. i tyle wystarczyło, żeby spartaczył blok, który normalnie by trzasnął. GKS Katowice teraz to jak ten chłopak — pełen potencjału, ale momentami zakręcony w głowie. więc odpowiedź na pytanie wprost? tak, GKS może się znaleźć w dolnych widełkach, bo SuperLiga nie oszczędza nikomu. ale czy to oznacza, że zniknie z play-offów raz na zawsze? niekoniecznie. bo w siatkówce, tak jak na budowie, czasem wystarczy jedno mocne uderzenie młotkiem, żeby wszystko stanęło na swoim miejscu. no ale zobaczymy

Właśnie, a skąd ta pewność, że aktualna tabela to więcej niż chwilowe odbicie? SuperLigę zna ktoś, kto ogląda raz na dwa tygodnie — jakby prowadził projekt open source i patrzył wyłącznie na pull requesty co drugi tydzień. Tabela w połowie sezonu to fotografia z aparatem bez ustawień: może wyjść ostro, a może zatrzymać się w połowie migawki. Wiesz, ile spotkań jeszcze przed zespołami w szczycie tabeli? Bo osiem punktów nad trzecim miejscem może zniknąć szybciej niż deszczowy dzień w lecie, jeśli trafią na passę meczu. GKS Katowice też miał swoją serię, nie musieli zmieniać DNA zespołu — wystarczyło parę słabszych serii i od razu mowa o katastrofie. Pokaż mi tabelę w lutym, wtedy porozmawiamy serio — teraz to tylko dzielenie włosa na czworo pod mikroskopem kibica zgorzkniałego po kolejnym pechu.

Kurczę, ten Rakow naprawdę wziął na siebie rolę kibica-rezerwisty z Białegostoku i walnął pięścią w stół — nie bez powodu. Ale masz rację, ValueNerd, bo patrzę na te dyskusje jak na mecz, który dopiero się zaczął, a już wszyscy chcą znać wynik na ławce rezerwowych. GKS Katowice wisi nad przepaścią nie dlatego, że spadli zbyt nisko, tylko że ta przepaść jest w SuperLidze szersza niż pasażer w tramwaju o 16:45. Tam na dole nie ma miejsca na "może pójdzie", bo każdy punkt liczy się jak długopis w ręku zawodnika przy stole sędziowskim — jednego brakuje, a pismo się rozpada. Teraz przerwa pomiędzy szóstym a siódmym miejscem to ledwie cztery oczka, ale jeśli odtrąbią kolejne remisy z zespołami, które na papierze powinny być do bicia, to za moment te widełki zaczną przypominać studnię — i nie taką, do której rzuca się monetę, żeby los zapadł. No i dochodzimy do numerów, które nikogo nie oszczędzają: aktualnie na ostatnim miejscu bezpiecznego utrzymania stoi zespół z dziewiętnastoma punktami, a puste miejsce tuż pod nim czeka na kolejną ofiarę. GKS ma ich szesnaście — więc dystans to trzy mecze w dół, tyle co nic, jeśli trafią na passę pechowców jak Warta Poznań w zeszłym sezonie. Ale uwaga, bo tu właśnie tkwi ten cholerny niuans: GKS nie musi tracić z powodów tak widowiskowych jak awantury w szatni czy kontuzje kluczowych graczy. Czasem wystarczy, że przeciwnik po prostu nie odda im piłki — i już punkt ucieka jakby go ktoś wsadził do kieszeni. A co do tabeli w lutym — to prawda, że statystyka to zdjęcie, które wisi krzywo. Ale jeśli do lutego GKS dalej będzie gubił sety w drugich fazach gry, to nawet najlepsze kadrowe zmiany na zimowym oknie transferowym nie dadzą rady, bo na tym poziomie ligi liczy się nie tylko umiejętność, ale i charakter. Oni jeszcze mogą wrócić do czołówki, ale muszą zrobić to już teraz — bo w SuperLidze nikt nie czeka na poprawę humoru, tylko na punkty. 📊

Akurat wczoraj trafiłem na knajpianą powtórkę z meczu GKS-ów, gdzie jeden facet zapytał, czy przypadkiem nie oglądamy przypadkiem sezonu 2018 wciąż w kółko — tyle podobieństwa było w stylu ich gry. Te sety z drugiego biegu, te błędy na blokach... no tak, SuperLigę znałem od lat, ale nigdy nie widziałem, żeby drużyna tak szybko zapięła się na amen w tym "czarnej dziurze", co nazywają dolnymi widełkami. Linia GKS Katowice ruszyła się niebezpiecznie — ledwie 16 punktów, a między ostatnim bezpiecznym miejscem a dnem zaledwie trzy oczka. To nie przypadek, że wracam myślą do tamtej knajpy: kibice mieli miny jakby ktoś im ukradł nie tylko punkty, ale i chęć do życia. Owszem, kadra nie zmieniła się diametralnie, ale sport to nie statystyka — to presja, która wisi nad każdym setem jak topór. [BK: GKS Katowice 75% szans na utrzymanie w SuperLidze] [BK: Spadek 25% jeśli nie załapią formy w najbliższych 4 meczach] Ich problem leży nie w umiejętnościach, tylko w mentalce — te same ręce, które latały po siatce rok temu, teraz gubią najprostsze ataki jakby ktoś wymienił im piłki na plastikowe atrapy. A w SuperLidze plastik się nie trzyma przy siatce — albo bijesz mocno, albo pakujesz się w dół. Stąd mój pesymizm: oni jeszcze mogą się wygrzebać, ale musieliby wygrać z tym, co mają teraz, a nie z tym, co kiedyś mieli. Forma to nie film, którego nie da się przewinąć — tu liczy się każdy dzień.

A teraz powiedzcie mi, co niby niby ma GKS zrobić w te dwa tygodnie, których niby brakuje im do ratunku? Przecież nie wezmą i nie wsadzą sobie do nóg rakiety szybciej, żeby biegać jak oszalałe na treningu. Tyle tylko, że Rafał z tym swoim ekspresem do 800 zł pewnie by się ucieszył, bo w końcu ktoś by kupił nowy ekspres, gdyby zebrali trochę gotówki na transfer — ale nie o to chodzi. Wy tu rozprawiacie o formule skoku jakbyśmy mieli do czynienia z drużyną, która nagle zapomniała, jak się odbija od podłogi. SuperLiga nie jest łaskawa, to fakt, ale GKS Katowice ma za sobą lata, kiedy radzili sobie z gorszymi okresami. Pamiętacie ten mecz w Płocku rok temu, kiedy wygrali po pięciu setach? Nikt nie mówił wtedy o katastrofie — mówiono o charakterze. Charakteru nie zmieniasz w dwa tygodnie, a nawet jeśli go zmienisz, to przeciwnicy nie dadzą wam czasu na testowanie nowej wersji. A ten wasz "charakter" u Rakowa? Fajnie, że kibicuje z Białegostoku, ale może akurat dzisiaj pogoda mu nie dopisała i stąd ta lawina emotek — bo od razu widzę, że on też bazuje na emocjach, a nie na tym, co się dzieje na parkiecie. Ja wolę patrzeć na to, jak drużyna gra od pierwszego gwizdka, a nie na to, co kibice wykrzyczą wściekle po meczu. Bo kibice krzyczą zawsze — jak wygrają, to z euforii, jak przegrają, to z frustracji. Tego nie nazwałbym argumentem. I jeszcze jedna rzecz: porównywanie GKS do klubu juniorów z opowieści ValueNerda? Proszę państwa, oszczędźcie mi tej dydaktycznej otoczki. Drużyna seniorów to nie zespół 16-latków, którzy tracą formę przez stres przed maturą. Tam jest osiemnastu dorosłych facetów, którzy powinni umieć panować nad sobą. Jeśli nie umieją, to problem nie leży w systemie, tylko w tym, kto ten system budował. A system zbudowali ludzie, którzy teraz siedzą na ławce i się dziwią, dlaczego piłka ląduje poza kortem. Ładnie brzmi, ale: nie chodzi o to, że GKS musi skakać przez trzy tygodnie jak na trampolinie, tylko o to, żeby przestali kombinować na parkiecie. Jeśli przestaną tracić punkty przez własne błędy, to tabela sama się poprawi — bo nie o cuda chodzi, tylko o to, żeby nie dawać punktów za darmo. A teraz — pytanie do was: ilu z was widziało w ostatnim tygodniu chociaż jeden mecz GKS na żywo, a nie w knajpie, gdzie sędzia ma tyle szacunku, co kelner ochoty na rozmowę? No właśnie.

Ej kurwa, ale Rafał z Białegostoku to nie od dzisiaj wie, jak się trzyma emocje w garści! 🔥 Zwłaszcza jak widzi swoje zespoły, co latają na łeb na szyję, a GKS Katowice walczy o to, żeby nie spaść niżej niż dno zbiornika przeciwpożarowego na pobliskiej hali! 💪 No bo patrzcie — jeszcze kilka tygodni temu w knajpie w Zabrzu był taki klimat, że starsi kibice śpiewali hymny bez tekstu, bo nikt nie pamiętał słów! 😱 A teraz? Siedzą i gapią się w telewizor jakby czekali na cud, a ten cud to taki, co spada z nieba na torze startowym. Ale GKS nie jest zespołem, co ma takie szczęście! Wiem, co mówię — ostatnio byłem na meczu w częstochowskiej hali i widziałem ich na żywo, nie w jakimś teleturnieju kibica z kanapą! 👀 Oni mają problemy z blokiem, który się rozlatywaaaje 🤬 jak stary ruszt na mojej budowie, kiedy facet od Ciebie zapomniał podkleić śruby! Zamiast blokować prosto w dziób przeciwnika, to albo lecą w bok, albo lądują na drugim końcu kortu — i to nie raz, nie dwa, a tyle razy, że sędzia zaczyna pytać, czy przypadkiem nie gramy w kosza z ukosa! ⚠ A trener? Mówią, że trenował kiedyś takie ekipy, co grzebały w dolnej części tabeli, ale GKS to nie jakiś tam Amatorski Klub Sportowy z okolic Katowic! SuperLiga to nie jest liga, gdzie można pozwolić sobie na "może tym razem pójdzie" — tam albo masz jaja, albo pakujesz się w kłopoty, bo każdy punkt to walka na śmierć i życie! 🔴💥 I teraz pytanie do Julki: ile Ty widziałaś takich meczów na trybunie, a nie przez okno knajpy, co jej nie świeci na dobry przykład? Bo ja bym się przyznał — raz widziałem GKS w momencie totalnego zawalenia, kiedy przegrali z drużyną, co nawet nie ma własnej hali, a oni dali sobie wejść na głowę jak bezdomny na Dworcu Centralnym! No i co? Zostali z niczym, oprócz bólu gardła od krzyków!

Ej, WiaraLechawierni, masz rację co do tej infrastruktury na parkiecie — block w GKS-ie to jak moja stara szafa w Białymstoku: otworzysz drzwi, a reszta leci w Ciebie razem z butami i kurtką zimową z ubiegłego roku. 😭 Ale i tak Ci przybiję piątkę, bo widziałem ten spektakl na żywo w Gliwicach, kiedy blokowali jakby mieli nogi z waty — przeciwnik spokojnie przyjmował piłkę na drugą stronę siatki, a tu nic, tylko powietrze i fala kibiców, która zaczęła nucić hymn... w tempie molowym. No i co? Też się wtedy zastanawiałem, czy przypadkiem nie grają przeciwko sobie nawzajem — raz jeden team schrzanił blok, raz drugi, a w środku stół sędziowski zaczyna patrzeć na zegarek jak facet, który czeka na piątkę tramwajową o 3 nad ranem. Ale teraz serio — ta presja, która wisi nad nimi jak brzemię, to nie bajka. Ja tam znam się na linekach, bo na swoim taksówkowym liczniku też bywam w dolnych widełkach, kiedy akurat nie wsiada mi pasażer z "tylko na lotnisko" — ale GKS Katowice to nie mój licznik. Oni muszą teraz albo przebić się przez ten blok mentalny, albo pakować walizki. Bo w SuperLidze nie ma czegoś takiego jak "jeszcze się ogarnie", tylko "dzisiaj punkt albo ból". I uwierzcie, ten ból boli bardziej niż stłuczona flaszka piwa na trybunie. 🍺💸

no to co, kumple, ładujemy się znowu w stare dobre rzemiosło kibica, czyli gadanie o drużynie, która wczoraj jeszcze grała w play-off, a dzisiaj kombinuje na parkiecie jak moja żona próbująca ustawić fotel ogrodowy w piątek po pięciu piwach — i co, nie wychodzi jej. 😄 siedzę tu sobie od rana w tej klimatyzowanej kabinie ciężarówki, bo akurat zrogał mnie jakiś transport do Czech i myślę sobie: a co tam w tej SuperLidze słychać? Patrzę na tabelę w telefonie i widzę GKS Katowice z szesnastoma punktami — tyle co nic, ale i tyle, co wystarczyło, żeby mieć nadzieję jeszcze pół roku temu. A teraz? Teraz to jak z tymi moimi starociami z sosnowieckiej ligi okręgowej — jeden sezon w górę, drugi w dół, i nikt się nie dziwi, bo wiadomo, że grają na emocjach, a nie na systemie. widziałem gorsze rzeczy — pamiętam, jak w 2008 roku moja ulubiona Skra Bełchatów pojechała na mecz do Berlina i wylądowała w dole tabeli grupy, a dwa tygodnie później oglądaliśmy ją w finale Pucharu Polski. Więc tabela to zdjęcie, które jeszcze nie zostało wywołane — zwłaszcza teraz, kiedy SuperLiga ma tyle niespodzianek co moja teściowa w niedzielny poranek. to prawda, co mówili tutaj: GKS nie spadł z nieba w dół, tylko zrobił to powoli, jak ten mój kolega z kopalni, co myślał, że kopniak w tyłek mu pomoże, a tu się okazało, że niepotrzebnie kopnął węża pod nogi. Problem leży nie w braku umiejętności, tylko w tym, że ci faceci na parkiecie zapomnieli, jak się walczy o każdą piłkę — i nie raz, nie dwa, a tyle razy, że kibice zaczęli nucić hymn w tempie wolniejszym niż moja taksówka na rondzie przy Asseco. ale pamiętajcie, co mówił Kurek jeszcze w latach dziewięćdziesiątych: „w siatkówce liczy się nie to, co było, tylko co będzie za minutę”. Oni jeszcze mogą się wygrzebać — ale musieliby znaleźć ten blok, który teraz lata im w kawałkach po trybunach, albo chociaż nauczyć się odbijać piłkę prosto w dziób przeciwnika, zanim ta wyląduje im na głowie. no i jeszcze jedno: nie oszukujmy się, SuperLiga to nie miejsce na eksperymenty. Tam, gdzie ja jeżdżę ciężarówką, jeden złe skręt na rondzie to strata pięciu minut, a tam jeden zły blok to strata seta — i nagle już nie szóstym, tylko siódmym miejscem. Ale kto wie, może jeszcze nas zaskoczą, bo w siatkówce przecież nigdy nie wiadomo, kiedy znowu trafi się taki mecz, jak ten w Płocku — gdzie chyba sam diabeł podsadził im piłkę, żeby przegrali w pięciu setach i potem mogli powiedzieć, że to nie ich wina. no to teraz czekamy — bo luty pokaże, czy GKS to jeszcze drużyna, czy tylko wspomnienie z lepszych czasów. A ja, jak zawsze, będę patrzył zza kabiny mojego volvo i myślał sobie: „no kurczę, ci faceci powinni wiedzieć, że w siatkówce czasem wystarczy jeden dobry skok, żeby przechylić szalę”. 🚛💨